Kończę leczenie lub jestem po leczeniu
Zostajesz pod kontrolą specjalistów Instytutu — zwykle do 5 lat.
Co teraz zrobić
- Szczegóły
Wizyty kontrolne
Wizyty kontrolne umawia lekarz już w gabinecie — zgodnie z harmonogramem monitorowania. Najczęściej kontrola trwa do 5 lat; w niektórych nowotworach dłużej. Decyduje lekarz.
- Szczegóły
Brak terminu?
Nie masz wyznaczonego terminu? Zadzwoń na infolinię — konsultant zaproponuje najbliższy możliwy termin.
Infolinia22 546 20 00 - Szczegóły
Powrót do codzienności
Rehabilitacja, grupy wsparcia (bez skierowania) i pomoc pracownika socjalnego.
- Szczegóły
Po okresie kontroli
Po okresie kontroli opiekę może przejąć lekarz rodzinny lub lekarz specjalista. Przy niepokojących objawach skontaktuj się z lekarzem niezwłocznie.
Twoja opinia
Ankiety satysfakcji pomagają poprawiać opiekę.
Kontrole po leczeniu prowadzą specjaliści Instytutu — zwykle przez 5 lat, w niektórych nowotworach dłużej.
Pytania innych pacjentów
Odpowiadają specjaliści Instytutu.
Czy możliwe jest planowanie ciąży po leczeniu onkologicznym?
Dla wielu kobiet, które przeszły leczenie onkologiczne, pytanie o możliwość zajścia w ciążę jest bardzo ważnym elementem planowania dalszego życia. W wielu przypadkach ciąża po leczeniu onkologicznym jest możliwa, jednak decyzja ta zawsze wymaga indywidualnej oceny i odpowiedniego przygotowania.
Możliwość planowania ciąży zależy od kilku kluczowych czynników, takich jak rodzaj nowotworu, zastosowane metody leczenia (np. chemioterapia, hormonoterapia, radioterapia), czas, jaki upłynął od zakończenia terapii, a także aktualny stan zdrowia pacjentki. Niektóre terapie mogą czasowo lub trwale wpływać na płodność, dlatego tak istotne jest wcześniejsze omówienie tych kwestii z lekarzem.
Współczesna onkologia coraz większą wagę przykłada do zachowania płodności. U wielu pacjentek jeszcze przed rozpoczęciem leczenia możliwe jest zastosowanie metod zabezpieczenia płodności, takich jak mrożenie komórek jajowych lub zarodków. Nawet jednak w sytuacjach, gdy takie działania nie były możliwe, nie oznacza to automatycznie braku szans na macierzyństwo w przyszłości.
Warto zaznaczyć, że w Polsce funkcjonuje obecnie program refundacji metod zachowania płodności u pacjentów onkologicznych. Dzięki temu osoby rozpoczynające leczenie przeciwnowotworowe mogą po kwalifikacji medycznej skorzystać z nowoczesnych procedur zabezpieczenia płodności bez ponoszenia kosztów. Szczegółowe informacje na temat kwalifikacji do programu udziela lekarz prowadzący.
Należy podkreślić, że ciąża po zakończonym leczeniu onkologicznym, w tym po leczeniu raka piersi, u większości kobiet nie zwiększa ryzyka nawrotu choroby. Potwierdzają to liczne badania naukowe. Kluczowe znaczenie ma jednak wybór odpowiedniego momentu na zajście w ciążę, ustalonego wspólnie z zespołem leczących lekarzy.
Planowanie ciąży po chorobie nowotworowej powinno odbywać się we współpracy onkologa i ginekologa, najlepiej z doświadczeniem w opiece nad pacjentkami onkologicznymi. Taki zespół pomoże ocenić bezpieczeństwo ciąży, zaplanować ewentualne przerwy w leczeniu oraz zapewnić właściwą opiekę przed i w trakcie ciąży.
Zachęcam pacjentki do rozmowy z lekarzem prowadzącym i zadawania pytań. Świadome planowanie kolejnych etapów życia po leczeniu onkologicznym jest ważnym elementem powrotu do zdrowia i normalności.
dr n. med. Katarzyna Pogoda
Onkolog kliniczna z Kliniki Nowotworów Piersi i Chirurgii Rekonstrukcyjnej Narodowego Instytutu Onkologii
Jak przewozić leki onkologiczne za granicę?
Leki należy przewozić zawsze w oryginalnych opakowaniach z oryginalną ulotką, najlepiej w torbie termicznej lub pojemniku utrzymującym odpowiednią temperaturę, jeśli wymaga tego dana substancja. Dzięki temu minimalizujemy ryzyko inaktywacji substancji czynnej leku przez co zapewniamy bezpieczeństwo terapii danym lekiem.
Należy podkreślić, że w przypadku postępowania z lekami onkologicznymi obowiązują przepisy zarówno polskie, jak i przepisy kraju docelowego. Jest to szczególnie istotne, ponieważ nieprzestrzeganie tych regulacji może skutkować odmową przewozu leków lub koniecznością dodatkowych formalności na granicy, co może wpłynąć na ciągłość terapii.
Generalnie, leki przewożone na własny użytek wymagają, aby pacjent posiadał ksero recepty lub zaświadczenie od lekarza potwierdzające konieczność stosowania danego leku. Dotyczy to wszystkich terapii, w tym leków hormonalnych, cytostatyków, leków wspomagających czy terapii celowanych. Właśnie dlatego zaleca się, aby o stosowne zaświadczenie wystąpić odpowiednio wcześniej do lekarza prowadzącego.
Nieco inaczej wygląda sytuacja przy przewożeniu leków zawierających substancje kontrolowane (psychotropowe lub odurzające), wówczas konieczne są dodatkowe formalności. W takiej sytuacji należy uzyskać zgodę Wojewódzkiego Nadzoru Farmaceutycznego, która wydawana jest 15 dni przed terminem przekroczenia granicy. Szczegóły znajdują się na stronach Inspektoratów - dlatego zawsze zalecamy wcześniejsze sprawdzenie przepisów zarówno w Polsce, jak i w kraju docelowym.
Ilość leków do przewozu na własny użytek jest zwykle ograniczona – na ogół przewozi się ilość odpowiadającą terapii na kilka tygodni lub maksymalnie 90 dni. Jeśli planowany pobyt za granicą będzie dłuższy, część leków można wykupić w kraju docelowym, ale może to wymagać lokalnej recepty i sprawdzenia dostępności leku.
Na ten moment 31 krajów honoruje receptę transgraniczną wystawianą w Polsce (realizowaną za granicą jako recepta pełnopłatna). Do jej wystawienia należy posiadać Internetowe Konto Pacjenta.
Chcę również zaznaczyć, że choć pracownicy apteki mogą udzielić ogólnych informacji i wskazać, jakie dokumenty są zwykle wymagane, a lekarz może wystawić zaświadczenie lub receptę - jednak ostateczna weryfikacja i przygotowanie dokumentów leży po stronie pacjenta.
Podsumowując: jeśli planujemy wyjazd z lekami onkologicznymi, warto wcześnie zaplanować transport leków, zabrać odpowiednią dokumentację, a w razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem oraz sprawdzić przepisy kraju docelowego. Takie przygotowanie pozwoli spokojnie kontynuować terapię i uniknąć niepotrzebnych problemów podczas podróży.
mgr farm. Marta Roszkowska
Kierownik Apteki Szpitalnej Narodowego Instytutu Onkologii
Czy choroby przewlekłe, w tym nowotwór lub jego leczenie, zwiększają ryzyko depresji?
Depresja pozostaje jedną z najczęstszych i jednocześnie najbardziej niedostrzeganych chorób współczesnego świata. Wciąż bywa bagatelizowana, mylona ze „złym nastrojem” lub traktowana jako przejaw słabości, podczas gdy w rzeczywistości jest poważnym zaburzeniem wymagającym uwagi, zrozumienia i profesjonalnego wsparcia.
O depresji warto mówić głośno szczególnie dlatego, że może dotknąć każdego — niezależnie od wieku, sytuacji życiowej czy stanu zdrowia. Szczególną uwagę zwraca się dziś na osoby zmagające się z chorobami przewlekłymi, w tym z chorobą nowotworową.
Obszerny materiał jest dostępny na stronie: https://nio.gov.pl/ogolnopolski-dzien-walki-z-depresja
dr n. med. Mariolę Kosowicz
Kierownik Poradni Psychoonkologii w Narodowym Instytucie Onkologii