Mam podejrzenie nowotworu
To jeszcze nie rozpoznanie. Warto szybko sprawdzić, co się dzieje — w czterech krokach.
Co teraz zrobić
- Szczegóły
Porozmawiaj z lekarzem
Jeśli lekarz rodzinny lub lekarz specjalista podejrzewa nowotwór, może wystawić kartę DiLO — otwiera ona szybką ścieżkę diagnostyki.
- Szczegóły
Umów wizytę
Do poradni onkologicznej, ginekologii onkologicznej i poradni zmian skórnych w Instytucie skierowanie nie jest wymagane. Do niektórych specjalistów (np. chirurga onkologa) potrzebne jest skierowanie.
Infolinia22 546 20 00Rejestracja stacjonarnaul. Roentgena 5, wejście A: pon.–pt. 7:30–18:00
Wszystkie rejestracje - Szczegóły
Przygotuj dokumenty
- dowód osobisty
- skierowanie lub karta DiLO (jeśli masz)
- dotychczasowe wyniki badań
- karty informacyjne ze wszystkich pobytów w szpitalu, nie tylko onkologicznych
- lista przyjmowanych leków
Zrób kserokopie przygotowanych dokumentów.
- Szczegóły
Spisz pytania
Zapisz objawy i pytania do lekarza. Na wizytę możesz przyjść z bliską osobą — łatwiej zapamiętać zalecenia.
Zabierz ze sobą
- Dowód osobisty
- Skierowanie lub karta DiLO
- Wyniki badań
- Karty informacyjne ze szpitali
- Lista leków
- Kserokopie dokumentów
Infolinia Instytutu
Instytut jako ośrodek SOLO III przyjmuje osoby z podejrzeniem nowotworu — do poradni onkologicznej nie potrzebujesz skierowania.
Pytania innych pacjentów
Odpowiadają specjaliści Instytutu.
Czy mogę wcześniej dowiedzieć się, jak wygląda leczenie i organizacja pracy w Narodowym Instytucie Onkologii?
To pytanie zupełnie naturalne – choroba onkologiczna wiąże się z wieloma nowymi sytuacjami, dlatego wiedza o tym, czego można się spodziewać, pomaga poczuć się spokojniej i lepiej przygotować do leczenia.
Dlatego właśnie z myślą o pacjentach i ich bliskich przygotowaliśmy dedykowane poradniki pacjenta, które pomagają poruszać się po jednostkach Narodowego Instytutu Onkologii. Część z nich dotyczy funkcjonowania całych komórek, natomiast niektóre zostały przygotowane z myślą o konkretnych ambulatoriach działających przy poszczególnych klinikach.
Materiały te można bezpłatnie pobrać z naszej strony internetowej:
https://nio.gov.pl/poradniki-pacjenta a także otrzymać w formie drukowanej podczas przyjęcia do Instytutu – tak, aby każdy pacjent miał do nich łatwy dostęp w momencie, kiedy najbardziej ich potrzebuje.
To ważne, ponieważ rzetelna i uporządkowana informacja pomaga pacjentom oraz ich bliskim lepiej zrozumieć proces leczenia, przygotować się do hospitalizacji i odnaleźć się w nowym środowisku szpitalnym. Dzięki temu łatwiej zaplanować kolejne kroki i mieć większe poczucie bezpieczeństwa.
Każdy poradnik został opracowany przez koordynatorów i specjalistów pracujących w danej jednostce i zawiera praktyczne informacje o tym, jak wygląda m.in. przyjęcie, organizacja pracy oddziału oraz zasady obowiązujące w danej jednostce. Znajdują się w nim także wskazówki dotyczące przygotowania do hospitalizacji, informacje o dostępnych metodach diagnostyki i leczenia, a także o formach wsparcia, z których pacjenci mogą skorzystać w trakcie terapii.
Dzięki temu poradniki w przystępny sposób pokazują, jak funkcjonuje Instytut „od środka” i pomagają pacjentom lepiej przygotować się do kolejnych etapów leczenia.
Agnieszka GocałZ-ca Kierownika Działu Koordynatorów Opieki Onkologicznej Narodowego Instytutu Onkologii
Czy wykrycie wirusa HPV jest równoznaczne z rozpoznaniem raka szyjki macicy, czy oznacza jedynie konieczność dalszej diagnostyki?
Rak szyjki macicy nie jest chorobą genetyczną i może dotknąć każdą kobietę, niezależnie od wieku. W Polsce to poważny problem – zajmuje 9. miejsce pod względem częstości zachorowań u kobiet. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest przetrwałe zakażenie wirusem HPV o wysokim potencjale onkogennym, najczęściej typami 16 i 18. Istnieją też inne czynniki zwiększające ryzyko, takie jak wiek, wczesne rozpoczęcie życia seksualnego, duża liczba partnerów czy porodów, palenie papierosów czy wcześniejsze zmiany patologiczne szyjki macicy.
Dlatego tak ważne jest regularne uczestnictwo w Programie profilaktyki raka szyjki macicy, który jest skierowany do kobiet w wieku 25–64 lat. Badania przesiewowe obejmują cytologię klasyczną co 3 lata lub test HPV HR co 5 lat. Nie można też zapominać o odpowiednim przygotowaniu do badania – brak współżycia, irygacji lub leków dopochwowych na 48 godzin przed badaniem, wykonywanie testu poza dniami krwawienia miesiączkowego oraz przestrzeganie innych prostych zasad pozwala uzyskać wiarygodny wynik i uniknąć stresu czy konieczności powtórzenia badania.
Jeśli test HPV HR jest dodatni, wykonuje się cytologię płynną (LBC) w celu dokładnej oceny zmian. Pogłębiona diagnostyka towarzysząca dodatniemu wynikowi HPV nie oznacza automatycznie rozpoznania raka – często pozwala jedynie określić ryzyko i wykryć ewentualne stany przedrakowe. Dzięki tym badaniom możliwe jest wykrycie zmian w bardzo wczesnym stadium, kiedy leczenie jest najskuteczniejsze. Niezwykle ważne jest, aby dalsze postępowanie odbywało się zgodnie z zaleceniami eksperta – w praktyce może to oznaczać wykonywanie częstszych badań kontrolnych w krótszych odstępach czasu - powtórne testy HPV HR, a w razie potrzeby dodatkowe badania diagnostyczne, takie jak kolposkopia z pobraniem wycinków. Stosowanie się do tych wskazówek pozwala dokładnie monitorować sytuację, szybko reagować na zmiany i zwiększa szanse na wczesne wykrycie oraz skuteczne leczenie.
Warto też podkreślić, że duża liczba zakażeń HPV mija samoistnie, a rak szyjki macicy rozwija się zwłaszcza wtedy, gdy zakażenie utrzymuje się przez wiele lat, stopniowo powodując zmiany w komórkach.
Przed typami wirusa o wysokim ryzyku onkogennym chronią dodatkowo szczepienia przeciw HPV, znacząco zmniejszając ryzyko zachorowania, z których możemy skorzystać w każdym wieku.
Nie należy bać się dodatniego wyniku testu HPV – to punkt wyjścia do dalszej diagnostyki w trosce o własne zdrowie. Daje on szansę, aby nie przeoczyć żadnych zmian i podjąć działania w odpowiednim czasie.
prof. Andrzej Nowakowski Kierownik Poradni Profilaktyki Raka Szyjki Macicy Narodowego Instytutu Onkologii
Czy jeśli przyjeżdżam z daleka na wizytę lub pobyt w szpitalu, mogę zaparkować samochód w pobliżu Instytutu?
Tak, pacjenci oraz osoby towarzyszące, które przyjeżdżają do Narodowego Instytutu Onkologii, mogą bez problemu zaparkować samochód na terenie Instytutu. Dysponujemy dwoma parkingami przeznaczonymi dla pacjentów i odwiedzających: naziemnym parkingiem przybudynkowym na 432 miejsca postojowe oraz nowoczesnym parkingiem wielopoziomowym na 587 miejsc. Parkingi są płatne, jednak z myślą o pacjentach przebywających w Instytucie dłużej — ze względu na hospitalizację, regularne wizyty, badania czy trwającą terapię — wprowadzono abonament miesięczny w wysokości 100 zł. To rozwiązanie ma ułatwić organizację częstych dojazdów i ograniczyć dodatkowe obciążenia związane z leczeniem.
Osoby z niepełnosprawnościami są zwolnione z opłat, a na terenie obu parkingów znajdują się odpowiednio oznakowane miejsca postojowe przeznaczone specjalnie dla nich. Przypominamy jednocześnie o pozostawianiu pojazdów wyłącznie w miejscach do tego wyznaczonych, tak aby nie utrudniać przejazdu karetek, transportów medycznych i innych służb. Zapewnienie swobodnego dojazdu tych pojazdów jest wspólną odpowiedzialnością — dla bezpieczeństwa wszystkich pacjentów.
Rozumiemy, że wizyta w Instytucie wiąże się nie tylko z troską o zdrowie, ale też z wieloma kwestiami organizacyjnymi, dlatego staramy się, aby pobyt u nas przebiegał w możliwie jak najlepszych warunkach, również pod względem logistyki.
Radosław Bojanowski
Specjalista ds. Administracyjnych w Narodowym Instytucie Onkologii