Dr hab. n. med. Beata Jagielska ukończyła studia na Akademii Medycznej w Warszawie. Jest specjalistą chorób wewnętrznych, chemioterapii nowotworów i onkologii klinicznej. Z Narodowym Instytutem Onkologii związana jest od 30 lat. W 1997 swoją drogę zawodową związała z Kliniką Nowotworów Głowy i Szyi. Równolegle z rozwojem klinicznym i naukowym obejmowała kolejne stanowiska zarządcze w tym. m.in. kierownika Kliniki Diagnostyki Onkologicznej, Onkologii Kardiologicznej i Medycyny Paliatywnej, którą tworzyła od podstaw, Zastępcy Dyrektora ds. Lecznictwa a następnie Lecznictwa Otwartego i Rozliczeń NIO. W latach 2021-23 kierowała Szpitalem Grochowski, podczas pełnienia tej funkcji została powołana przez Minister Zdrowia Izabelę Leszczynę na stanowisko Dyrektora Narodowego Instytutu Onkologii.
Przez 11 lat, do czasu objęcia stanowiska Dyrektora NIO, pełniła funkcję konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie onkologii klinicznej. Jest autorką licznych publikacji naukowych oraz opracowań dotyczących organizacji zarządzania w ochronie zdrowia, członkiem polskich i międzynarodowych towarzystw naukowych oraz założicielką Polskiej Koalicji Medycyny Personalizowanej. Jej zainteresowania kliniczne i naukowe koncentrują się na kardioonkologii i personalizacji leczenia onkologicznego.
Prof. dr hab. n. med. Andrzej Kawecki (ur. 1 września 1957 r. w Warszawie) jest specjalistą w zakresie radioterapii onkologicznej i onkologii klinicznej, profesorem nauk medycznych oraz wybitnym ekspertem w leczeniu nowotworów głowy i szyi. Absolwent I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie (1982), od początku swojej kariery zawodowej związany jest z Narodowym Instytutem Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.
W 1995 r. zorganizował od podstaw Klinikę Nowotworów Głowy i Szyi, którą kieruje do dziś. Od 2016 r. pełni także funkcję Zastępcy Dyrektora ds. Klinicznych. Od 2008 r. zasiada w Radzie Naukowej Instytutu, a w kadencji 2012–2016 był wiceprzewodniczącym tej Rady.
Stopień doktora uzyskał w 1993 r., habilitację w 2003 r., a tytuł profesora nauk medycznych otrzymał w roku 2011. Posiada specjalizacje z radioterapii onkologicznej (II st., 1988) i onkologii klinicznej (II st., 2004). Od 1999 r. jest Konsultantem Wojewódzkim ds. Radioterapii Onkologicznej dla województwa mazowieckiego, w latach 2015–2020 pełnił tę funkcję także dla województwa podkarpackiego. Jest wykładowcą i członkiem Państwowej Komisji Egzaminacyjnej w zakresie onkologii klinicznej i radioterapii onkologicznej. Prowadzi zajęcia i szkolenia zarówno w kraju, jak i na międzynarodowych kursach onkologicznych. Członek Naczelnej Komisji Bioetycznej.
Dorobek naukowy prof. Kaweckiego obejmuje ponad 300 publikacji, kilkadziesiąt rozdziałów w podręcznikach oraz liczne wystąpienia konferencyjne. Od 2004 r. jest redaktorem naczelnym Onkologii po Dyplomie i zastępcą redaktora naczelnego Oncology in Clinical Practice. Zasiada również w Radzie Naukowej dwumiesięcznika Nowotwory Journal of Oncology. Aktywnie działa w organizacjach naukowych: jest członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Onkologicznego, Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej, wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Radioterapii Onkologicznej oraz członkiem American Head and Neck Society.
Za wybitne zasługi w rozwoju polskiej onkologii oraz ochrony zdrowia został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2002), Krzyżem Kawalerskim (2012) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2022).
Od 16 maja 2022 r. funkcję Zastępcy Dyrektora ds. Naukowych pełni prof. dr hab. n. med. Michał Mikula – wieloletni pracownik i profesor Instytutu.
Prof. Mikula ukończył Wydział Biologii na Uniwersytecie Warszawskim w 2002 roku. Od 2004 roku związany jest z NIO-PIB, gdzie przeszedł wszystkie stopnie kariery naukowej – od młodszego asystenta do profesora Instytutu, będąc pracownikiem Zakładu Genetyki.
Jego praca doktorska uzyskała w 2007 roku nagrodę Prezesa Rady Ministrów, a w tym samym roku otrzymał również stypendium START – Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.
W latach 2007–2009 odbył staż podoktorski na University of Washington. Pełnił funkcję kierownika specjalizacji „medycyna" w Warszawskiej Szkole Doktorskiej Nauk Ścisłych i BioMedycznych Warsaw4PhD. Jest współautorem ok. 100 publikacji naukowych, pilotował również granty przyznane przez NCN i MEiN.
Obecnie kieruje Pracownią Badań Wielkoskalowych Zakładu Genetyki.
Damian Marciniak ukończył studia MBA w ochronie zdrowia na Uczelni Łazarskiego w Warszawie.
Z sektorem ochrony zdrowia związany jest od kilkunastu lat pełniąc istotne funkcje na poziomie centralnym m.in. był dyrektorem Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia w Warszawie i wieloletnim współpracownikiem tej instytucji.
Uczestniczył w opracowaniu Strategii e-Zdrowia w ramach współpracy Ministerstwa Zdrowia i Ministerstwa Cyfryzacji; kierował także Departamentem ds. Zdrowia Psychicznego w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta aktywnie uczestnicząc w kreowaniu reformy opieki psychiatrycznej jako członek ministerialnego zespołu. Na poziomie regionalnym pełnił funkcję dyrektora Wydziału Zdrowia w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu, będąc m.in. odpowiedzialnym na integrację dyspozytorni medycznych oraz uczestnicząc, na zaproszenie MZ, w przeprowadzeniu reformy mechanizmu oceny celowości inwestycji, nadal pozostaje członkiem Rady ds. Potrzeb Zdrowotnych w Wielkopolsce z ramienia Rzecznika Praw Pacjenta.
Posiada także kilkunastoletnie doświadczenie pracy w opiece szpitalnej pełniąc m.in. funkcję dyrektora ds. administracyjnych w Pleszewskim Centrum Medycznym w Pleszewie czy w ostatnim czasie dyrektora naczelnego w SPZOZ w Krotoszynie.Był wykładowcą na Uczelni Łazarskiego w Warszawie oraz w ramach konsorcjum na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym gdzie prowadził zajęcia z zarządzania projektami oraz zarządzania informacją w ochronie zdrowia w ramach programów MBA.
Jest certyfikowanym audytorem norm 9001 i 27001, prowadził kursy i szkolenia z zakresu zarządzania w ochronie zdrowia m.in. ze stosowania procedur HB-HTA w ośrodkach regionalnych czy szpitalach (w ramach projektu realizowanego przez konsorcjum Centrala NFZ - Uczelnia Łazarskiego - Narodowy Instytut Kardiologii). Realizował szereg projektów m.in. w zakresie przygotowania szpitali do procesu akredytacji, informatyzacji, optymalizacji organizacyjnej i restrukturyzacji.
